• Jeffrey van Rossum

Miniblog #33 timing deel 2: waar begin je een cue en waar eindig je hem?

Muziek wil je vaak zo onopvallend mogelijk introduceren en weg laten gaan. Een veelgebruikte manier om muziek te introduceren zijn strijkers die langzaam aanzwellen. Dit kan met één toon, een kwint of een sus akkoord. Deze typen akkoorden zijn nog onbestemd, waar een mineur of majeur akkoord sneller de toon zet. Beginnen op een onbestemd akkoord werkt goed. Als de dramatische intentie duidelijker wordt kan je switchen naar mineur of majeur.


Je wil voorkomen dat de kijker van de film doorheeft dat de muziek is ingezet. Het moet dus een logisch moment zijn en het moet meestal subtiel gebeuren. Met het introduceren van muziek zet je een uitroepteken neer in de film, het is een belangrijk moment. Er is altijd een “cue” nodig om te beginnen met muziek. Bijvoorbeeld een belangrijk stuk dialoog, of een actie die wordt ingezet. Bij heftige acties kan de muziek ook minder subtiel beginnen, zoals in de vorige blog beschreven kan dat het beste nadat de actie is ingezet. Denk bijvoorbeeld aan de inzet van ritmische muziek nadat een auto weg scheurt in een car chase.


Het moment van verdwijnen van de muziek wil je liever ook onopvallend laten gebeuren. Dit voelt vaak logisch aan het eind van een scène, maar kan ook iets eerder gebeuren of de muziek kan iets worden doorgetrokken over de scène heen. Hier kan je goed de muziek “weg laten vallen” in een stuk dialoog of geluid zodat het moment van verdwijnen van de muziek niet opvalt.